reiki-lotus | tantra-lotus | retraites | forum | cursus kalender | agenda
Gratis sitevermelding op onze linkpagina's. Kijk hier voor meer informatie
Homeopathie
Uit SpiriWiki
In de homeopathie houdt men bij de geneesmiddelen rekening met het gelijksoortigheidsbeginsel. Dit wil zeggen dat het ziektebeeld van de patient op wezenlijke punten overeen moet stemmen met het geneesmiddelenbeeld. Als dat zo is dan heeft het verzwakte organisme dit homeopathische middel nodig om sneller van de aandoening te herstellen.
grondlegger homeopathie.
Inhoud |
Geschiedenis
In het oude Griekenland kwamen al homeopathische denkbeelden voor, voor het eerst ongeveer 4 tot 5 eeuwen voor Christus. In die tijd leefde Hippocrates (470 - 377 voor Christus). Hij wordt gezien als de 'vader van de geneeskunst'. Hippocrates droeg twee belangrijke stellingen aan:
De klachten van een patiënt worden genezen door middelen met een tegengestelde werking. Dit is het contraria-principe: het uitgangspunt voor de reguliere geneeskunde.
De ziektetoestand wordt genezen door middelen die op de ziekte gelijkende verschijnselen oproepen. Dit is het similia-principe, het uitgangspunt van de homeopathie.
Hippocrates maakte dus duidelijk onderscheid tussen het bestrijden van symptomen (reguliere geneeskunde) en het genezen van de ziektetoestand (homeopathie).
Bijna tweeduizend jaar later duikt deze gedachte opnieuw op bij de Zwitserse alchemist (alchemie is een oude wetenschap waarin allerlei godsdienstige elementen en menswetenschappen samenkwamen), arts en hoogleraar Paracelsus (1493-1541).
Uit onderzoek naar arsenicumvergiftiging concludeerde hij dat, wanneer men ziekteverschijnselen vindt die lijken op de symptomen van een arsenicumvergiftiging, men de ziekte kon genezen met behulp van arsenicum. Hij ontdekte dus dat men bepaalde ziekten kon genezen door ze te bestrijden met middelen die gelijkende symptomen opriepen. Zijn stelling: "dosis sola fecit venenum", oftewel: "alleen de dosering maakt iets giftig", is nu nog steeds een actuele leerstelling. Pas na het jaar 1750 werden onder andere de ideeën van Paracelsus verder ontwikkeld tot de geneeswijze die nu homeopathie genoemd wordt.
Dr. Samuel Hahnemann (1755 - 1843) was een Duitse arts en de grondlegger van de homeopathie zoals wij die nu kennen. Hoewel voor Hahnemann ook Hippocrates en Paracelsus al homeopathische denkbeelden hadden, is Hahnemann de eerste geweest die de homeopathie systematisch en praktisch uitwerkte. Van hem is onder meer de huidige invulling van het sirnilia-principe afkomstig. Door op zichzelf en anderen te experimenteren, ontdekte hij de beginselen van de homeopathie. Heel bekend is zijn eerste experiment met kinabast. Kinabast was destijds de meest effectieve stof tegen malaria. Hahnemann slikte de kinabast zelf. Het resultaat was dat hij alle verschijnselen vertoonde van iemand met malaria. Op basis van deze zelftest ontdekte hij dat mensen met bepaalde ziektesymptomen genezen konden worden als men hen middelen toediende, die bij gezonde mensen deze symptomen juist opwekken. Daarop baseerde Hahnemann zijn stelling: Simimilia Similibus Curentur "het gelijke wordt met het gelijkende genezen", In 1796 publiceerde hij voor het eerst over zijn resultaten. In 1810 verscheen zijn belangrijkste werk "Organon der Heilkunst", een uitvoerig instructieboek voor artsen. In dat boek heeft hij alle basisprincipes van de homeopathie uiteengezet.
Homeopathica
Alle grondstoffen die gebruikt worden voor de bereiding van homeopathische geneesmiddelen, worden zorgvuldig gecontroleerd op identiteit, zuiverheid en kwaliteit. Als een grondstof in een farmacopee voorkomt, moet zij aan de daarin omschreven eisen voldoen. Een farmacopee is een officieel handboek met eisen waaraan de grondstoffen, gebruikt bij de bereiding van geneesmiddelen moeten voldoen. Homeopathica worden voor ongeveer 80% bereid uit planten of uit plantaardige producten. Daarnaast wordt ook gebruik gemaakt van dierlijke producten en mineralen. Tenslotte kunnen ze gebaseerd zijn op enkele ziektestoffen. De basis voor de bereiding van elk homeopathisch geneesmiddel is de oertinctuur (Ø), oftewel de oerstof. Doordat de oertinctuur nog onbewerkt is, is het de meest geconcentreerde vorm van de grondstof.
Allereerst moeten de gezondheid en de identiteit van de plant vastgesteld worden (ervan uitgaande dat de grondstof aan een plant wordt onttrokken). Daarna worden vreemde en onwerkzame delen van de plant verwijderd. De onderdelen die overblijven, worden vermalen en vermengd met alcohol. Dit mengsel laat men trekken; maceren. Na het maceren wordt de brij (één tot enkele weken later) uitgeperst en gefiltreerd. Zo verkrijgt men de oertinctuur, die als fytotherapeuticum gebruikt kan worden of bereid als homeopathisch geneesmiddel door het te potentiëren. Het potentiëren van de oertinctuur is het stapsgewijs verdunnen en schudden ervan. De vloeibare verdunningen die na elke stap ontstaan, worden diluties genoemd. Een proces dat door Hahnemann is uitgevonden: de meerglasmethode. Deze methode houdt in dat voor iedere potentie een ander flesje gebruikt wordt. Om de negatieve effecten (vergiftigingen) van het geneesmiddel te verminderen en de positieve effecten (werkzaamheid) ervan te vergroten, zocht hij naar de laagst mogelijke dosis van een grondstof waarbij toch een duidelijk effect was. Hij kwam er proefondervindelijk achter dat het middel een beter effect had als de verdunning vooraf werd geschud. Zelfs na veel verdunningen bleek het middel op deze manier nog een genezende werking te hebben. Daarom wordt sindsdien na elke verdunningsstap de verdunning geschud: dynamiseren. Elk tussenproduct is een potentie. Op de verpakkingen van homeopatica staat een code die de verdunningsfactor aangeeft met een letter en daarachter met een cijfer het aantal verdunningstrappen.
Potenties
Alle verdunningen onder D6 worden als lage potenties gezien. De letter D staat voor decimaal; verdunningsfactor (1:10). Dat betekent dat één deel van de grondstof wordt gemengd met 9 delen alcohol van de voorgeschreven sterkte. Het cijfer 6 betekent dat de grondstof via 6 trappen van elk 1 op 10 is verdund. - D6 tot D12 zijn de middelpotenties. - D12 tot D23 zijn de hogere potenties. - Boven de D23 wordt gesproken van hoge potenties.
C-, K-, of LM-potenties
C-potenties worden bereid volgens de centesimale schaal, waarbij trapsgewijs verdund en geschud wordt in een verhouding van 1 op 100. Daarbij wordt één deel van de grondstof dus gemengd met 99 delen alcohol. Ook aangeduid met de letters CH, centesimaal verdund volgens Hahnemann. K-potenties worden gepotentieerd volgens de eenglasmethode van Korsakoff in trappen van 1 op 100. De eenglasmethode houdt in dat, in tegenstelling tot de D- en C-potenties, opeenvolgende K-potenties steeds in hetzelfde flesje bereid worden. Na intensief schudden wordt het flesje leeggegoten. Aan het overgebleven restant (1%) wordt opnieuw verdunningsvloeistof toegevoegd. LM-potenties worden gepotentieerd in gefaseerde trappen van 1 op 50.000. L=50 en M=1000.
Alcohol is niet het enige verdunningsmedium omdat niet alle grondstoffen hierin oplosbaar zijn. Daarom wordt in plaats daarvan lactose (melksuiker) gebruikt. In plaats van krachtig schudden met alcohol wordt de grondstof krachtig verwreven met melksuiker met behulp van een mortiermolen. Door deze verwrijving ontstaat er een homogeen mengsel in poedervorm. Hiervan worden vervolgens tabletten geslagen. Granules zijn poreuze korrels gemaakt van sacharose (suiker). In deze korrels is een dilutie verwerkt.
Zie ook
De homepathie kent 3 stromingen:
